Krótkie streszczenie „Skąpca” Moliera: przebieg akcji i kluczowe wydarzenia
Ta sekcja przedstawia zwięzłe streszczenie komedii „Skąpiec” Moliera. Koncentruje się ona na najważniejszych wydarzeniach fabularnych i rozwoju akcji. Użytkownik znajdzie tu chronologiczny opis kluczowych scen. Te sceny kształtują losy bohaterów i prowadzą do finałowego rozwiązania. Jest to idealne do szybkiego zapoznania się z treścią lektury lub odświeżenia pamięci przed sprawdzianem z języka polskiego.
Akcja komedii skąpiec krótkie streszczenie rozgrywa się w Paryżu. Całość dzieje się w domu Harpagona. Jest to druga połowa XVII wieku. Głównym bohaterem jest Harpagon, bogaty wdowiec. Ma on dwoje dzieci, Kleanta i Elizę. Harpagon to typowy lichwiarz, zaślepiony obsesją pieniądza. Jego chorobliwe skąpstwo jest głównym źródłem konfliktu. Zderza się ono z miłością i pragnieniami jego dzieci. To Molier-napisał-Skąpca, który ukazuje tę destrukcyjną siłę. Harpagon-kocha-pieniądze bardziej niż własną rodzinę. Komedia molierowska doskonale ukazuje dysfunkcję relacji rodzinnych. Harpagon planuje powtórne małżeństwo i podejrzewa dzieci o spisek. Lęk przed utratą majątku całkowicie go pochłania.
Zawiązanie akcji streszczenie Skąpca Moliera dotyczy intryg miłosnych. Eliza kocha Walerego. Walery to zalotnik Elizy. Chłopak uratował ją od utonięcia. Kleant pragnie Marianny. Marianna jest kontrowersyjną postacią, naiwną i uczciwą. Zgadza się ona na małżeństwo z Harpagonem. Brat Elizy pokochał Mariannę. Obawia się jednak odmowy ojca. Harpagon planuje poślubić Mariannę. Elizę chce wydać za starego Anzelma. W intrygę wplata się swatka Frozyna. Przynosi ona wieści o małżeństwie Harpagona z Marianną. Uczucie, które się pojawiło między Elizą a Walerym, może nie znaleźć finału w ślubie. Ojciec Elizy stanowi przeszkodę. Molier ukazuje, jak Harpagon komplikuje życie swojej rodziny skrajnym materializmem. Kleant wchodzi w niesprawiedliwy układ z lichwiarzem. Okazuje się nim sam Harpagon. Eliza-kocha-Walerego, a Kleant-pragnie-Marianny. Te miłości zderzają się z bezwzględnością ojca.
Kluczowym momentem fabuły fabuła Skąpca jest kradzież szkatułki. Harpagon posiadał szkatułkę z pieniędzmi. Służący Strzałka wykrada ją. Robi to na zlecenie Kleanta. Histeryczna reakcja Harpagona jest punktem kulminacyjnym. Strzałka-wykrada-szkatułkę, co wywołuje panikę. Harpagon jest okrutnym skąpcem. Dowiaduje się o miłości Walerego do Elizy. Kradzież szkatułki przez służącego Strzałkę jest kluczowym momentem. To wydarzenie eskaluje konflikt. Prowadzi do chaosu oraz wzajemnych oskarżeń. Oskarżony o kradzież zostaje Walery. Harpagon grozi córce i jej ukochanemu. Akcja prowadzi do wielu komicznych sytuacji. Chorobliwa obsesja Harpagona na punkcie pieniędzy jest przyczyną wszystkich nieszczęść. Molier doskonale buduje napięcie. Kradzież szkatułki jest kluczowym punktem zwrotnym.
Rozwiązanie akcji plan wydarzeń Skąpca następuje po wielu perypetiach. Pojawia się Anzelm. Okazuje się, że Walery jest synem Anzelma. Marianna to jego siostra. Anzelm-jest-ojcem Walerego i Marianny. Kleant obiecuje oddać szkatułkę ojcu. W zamian chce zgodę na małżeństwo z Marianną. Harpagon odzyskuje swoje pieniądze. Godzi się na związki młodych par. Eliza może poślubić Walerego. Kleant może poślubić Mariannę. Sztuka kończy się szczęśliwym finałem miłosnym dla młodych. Harpagon odzyskuje swoją ukochaną szkatułkę. To dla niego najważniejszy element szczęśliwego zakończenia. Molier ukazuje, że pieniądze nie zawsze są najważniejsze. Ostatecznie miłość triumfuje, a Harpagon odzyskuje swój majątek.
- Akt I: Przedstawienie bohaterów oraz ich konfliktów miłosnych.
- Akt II: Zawiązanie intrygi matrymonialnej Harpagona.
- Akt III: Spotkania ze swatką Frozyną i próby manipulacji.
- Akt IV: Kradzież szkatułki, punkt kulminacyjny intrygi. Molier Skąpiec streszczenie tego aktu zawsze podkreśla jego dramatyzm.
- Akt V: Rozwiązanie akcji i szczęśliwe zakończenie dla młodych par.
Kim są główni bohaterowie „Skąpca” Moliera?
Głównymi bohaterami są Harpagon, tytułowy skąpiec, oraz jego dzieci Kleant i Eliza. Ważną rolę odgrywają ich ukochani – Marianna i Walery. Istotną postacią jest swatka Frozyna. Służący Strzałka również jest kluczowy. Każda z tych postaci odgrywa ważną rolę w rozwoju intrygi. Ukazują one wady Harpagona.
Jaka jest rola szkatułki w fabule „Skąpca”?
Szkatułka jest centralnym elementem fabuły. Symbolizuje obsesję Harpagona na punkcie pieniędzy. Jej kradzież jest punktem kulminacyjnym komedii. Wywołuje ona panikę Harpagona. Prowadzi do serii komicznych i dramatycznych wydarzeń. Ostatecznie rozwiązuje całą intrygę. Szkatułka jest motorem napędowym akcji. Jest kluczowym obiektem dla Harpagona.
Jak kończy się komedia „Skąpiec” Moliera?
Komedia kończy się szczęśliwie dla młodych par. Eliza może poślubić Walerego. Kleant może poślubić Mariannę. Szczęście to jest możliwe dzięki ujawnieniu tożsamości Walerego i Marianny. Okazują się dziećmi Anzelma. Harpagon odzyskuje swoją ukochaną szkatułkę. Jest to dla niego najważniejszy element „szczęśliwego” zakończenia. Pieniądze są dla niego priorytetem.
- Zwróć uwagę, że streszczenie to tylko zarys fabuły. Pełne zrozumienie dzieła wymaga dogłębnej analizy komizmu i kontekstu historycznego.
- Przeczytaj całą lekturę, aby w pełni docenić subtelności dialogów i satyrę Moliera.
- Skoncentruj się na motywacjach bohaterów, aby lepiej zrozumieć ich decyzje i rozwój fabuły.
Akcja Skąpca rozgrywa się w ciągu jednego dnia, w Paryżu, w domu Harpagona. – AleKlasa
Uczucie, które się pojawiło między nimi, kiedy chłopak uratował dziewczynę od utonięcia, może nie znaleźć finału w ślubie przez ojca Elizy. – Bryk.pl
Komedia składa się z 5 aktów. Cała akcja trwa jeden dzień. Teatr Forma wystawił tę sztukę. Molier był autorem. Molier napisał Skąpca. To arcydzieło literatury XVII wieku. Utwór porusza konflikt pokoleń. Harpagon jest głównym bohaterem. Jego skąpstwo jest centralnym motywem. Komedia charakterów jest gatunkiem dzieła. W Zespole Szkół Ponadpodstawowych w Niemcach uczniowie oglądali przedstawienie. Było ono pomocne przy omawianiu lektury. Spektakl był okazją do zabawy i refleksji. Uczniowie klas drugich mogli poczuć magię teatru.
Harpagon – portret skąpca w dramacie Moliera: charakterystyka i motywacje
Ta sekcja zagłębia się w postać Harpagona. Jest to tytułowy bohater „Skąpca” Moliera. Przedstawia jego charakterystykę. Analizuje motywacje stojące za jego skrajnym skąpstwem. Ukazuje, jak jego obsesja na punkcie pieniędzy wpływa na relacje rodzinne. Dotyczy to również jego własnego postrzegania świata. Zrozumienie Harpagona jest kluczowe dla interpretacji całej komedii. Jest także ważne dla jej uniwersalnego przesłania.
Harpagon charakterystyka ukazuje archetyp skąpca. Jest on także lichwiarzem. Ma 60 lat. Jest bogatym wdowcem. To ojciec Kleanta i Elizy. Harpagon jest centralną postacią w komedii „Skąpiec” Moliera. Jego postać symbolizuje chorobliwą chciwość. Reprezentuje on również moralną degenerację. Harpagon-jest-lichwiarzem, co definiuje jego status. Jest to typ odwieczny i ponadczasowy. Ukazuje on prawdę o ludzkich wadach. Molier stworzył postać 60-letniego starszego mężczyzny. Ukrywa on pieniądze i jest podejrzliwy wobec innych. Jego obsesja na punkcie pieniędzy dominuje nad wszystkim. Harpagon jest portretowany jako starzec apodyktyczny. To skąpiec, podejrzliwy i obsesyjnie gromadzący majątek. Jest to typ postaci literackiej. Molier użył jej do krytyki społecznej. Jego skąpstwo jest tak skrajne, że komplikuje życie całej rodziny. Prowadzi to do licznych konfliktów.
Harpagon wykazuje skrajne skąpstwo. Jest podejrzliwy, egoistyczny. Cechuje go brak empatii. To są główne skąpiec cechy Harpagona. Oszczędza na jedzeniu, ubraniu, a nawet służbie. Jego zachowanie wpływa na codzienne życie całej rodziny. Przykładem jest kłótnia z Kleantem o pożyczkę. Inny przykład to ukrywanie szkatułki. Harpagon jest okrutnym skąpcem. Zaniedbuje szczęście własnych dzieci. Molier osładza cechy Harpagona elementami komicznymi. To czyni go żałosnym i śmiesznym. Podejrzliwość-jest cechą-Harpagona wobec wszystkich. Komizm w tym nasileniu jest straszny i odrażający. Jest też komiczny swą prostolinijnością. Rozbraja przez naiwność monomanii. Tak opisał go Tadeusz Boy-Żeleński. Harpagon jest chciwy i obsesyjny. Jego postać jest przerysowana i skarykaturowana. To budzi efekt komiczny. Molier w karykaturalny sposób obrazuje chorobliwą chciwość i żądzę bogactwa. Tabela opisująca cechy Harpagona ukazuje jego wady.
Obsesja pieniądza jest siłą napędową Harpagona. Dla niego pieniądze są celem samym w sobie. Nie są one środkiem do życia. To główna idea obsesja pieniądza Skąpiec. Wynika ona z głębokiego lęku przed ich utratą. Powoduje to ciągłe gromadzenie majątku. Harapgon żyje w ciągłym lęku przed utratą pieniędzy. Ta obsesja prowadzi do jego izolacji. Niszczy jego relacje z bliskimi. Pieniądze-kontrolują-Harpagona całkowicie. Jego system wartości nie obejmuje miłości, honoru czy odpowiedzialności. Brakuje mu współczucia i zrozumienia. Molier ukazuje moralną degenerację przez chciwość. Skąpiec jako utwór dotyczy obsesji pieniądza. Dotyczy także kryzysu moralnego rodziny. To jest główne przesłanie. Harpagon jest lichwiarzem. Obsesję ma na punkcie pieniędzy. To prowadzi do jego samotności. Wpływa na całe jego życie.
Relacje Harpagona z dziećmi są bardzo trudne. Ignoruje on ich uczucia. Plany matrymonialne są sprzeczne z ich wolą. Brak miłości i zrozumienia charakteryzuje tę rodzinę. Harpagon komplikuje życie swojej rodziny skrajnym materializmem. To jest centralny konflikt w dramacie Harpagon Molier. Konflikt między ojcem a dziećmi jest głównym motorem akcji. Traktuje on dzieci jako narzędzia. Służą one do powiększania jego majątku. Harpagon planuje wydać Elizę za Anzelma. Chce wydziedziczyć syna Kleanta. Skąpstwo-niszczy-rodzinę Harpagona. Molier-karykaturuje-chciwość w postaci Harpagona. Ukazuje, jak obsesja pieniądza niszczy więzi rodzinne. Rodzina jest w kryzysie. Zależność dzieci od rodziców jest tu wyraźna. Harpagon jest typem postaci literackiej. Reprezentuje on wadę chciwości. Wady ludzkie: Chciwość > Skąpstwo > Obsesja na punkcie pieniędzy.
- Chorobliwe skąpstwo.
- Nieufność wobec wszystkich.
- Egoizm i brak empatii.
- Obsesyjne gromadzenie majątku.
- Podejrzliwość wobec bliskich.
- Portret skąpca w literaturze.
| Obszar | Zachowanie Harpagona | Wpływ na rodzinę |
|---|---|---|
| Finanse | Oszczędza na wszystkim, gromadzi pieniądze. | Dzieci żyją w nędzy, nie mogą realizować swoich pragnień. |
| Miłość | Planuje małżeństwa dzieci dla zysku. | Eliza i Kleant nie mogą poślubić ukochanych osób. |
| Zaufanie | Jest chorobliwie podejrzliwy wobec każdego. | Niszczy więzi rodzinne, prowadzi do intryg i kłamstw. |
| Przyszłość | Chce kontrolować życie dzieci dla swojego majątku. | Dzieci buntują się, szukają własnej drogi, żyją w konflikcie. |
Dlaczego Harpagon jest postacią tragiczną i komiczną jednocześnie?
Harpagon jest tragiczny, ponieważ jego obsesja na punkcie pieniędzy niszczy jego życie. Niszczy także relacje rodzinne. Prowadzi to do samotności. Jednocześnie jest komiczny przez swoją przerysowaną i absurdalną manię. Prowadzi ona do wielu zabawnych sytuacji i dialogów. Molier celowo łączy te aspekty. Ma to wzmocnić satyryczny wydźwięk dzieła. Ma również skłonić widza do refleksji nad ludzkimi wadami.
Jakie są główne motywacje Harpagona?
Główną i niemal wyłączną motywacją Harpagona jest chorobliwa chęć gromadzenia pieniędzy. Wynika ona z głębokiego lęku przed biedą. Wynika także z pragnienia absolutnej kontroli nad swoim majątkiem. Ta obsesja dominuje nad wszelkimi innymi uczuciami. Miłość czy odpowiedzialność rodzinna schodzą na drugi plan. Pieniądze są dla niego wszystkim. Kontrola nad nimi daje mu poczucie bezpieczeństwa.
- Nie zapominaj, że Harpagon, mimo komizmu, jest również postacią tragiczną, ponieważ jego obsesja prowadzi do samotności i utraty prawdziwych relacji.
- Porównaj Harpagona z innymi literackimi skąpcami. Przykładem jest Ebenezer Scrooge z "Opowieści wigilijnej". Można też wspomnieć Ojca Goriota. Podkreśl jego uniwersalność.
- Zastanów się, czy postać Harpagona jest aktualna. Jakie współczesne formy skąpstwa można zaobserwować?
Skąpstwo w tym nasileniu, w jakim widzimy je u Harpagona, posiada dwa oblicza: jedno straszne, odrażające, drugie komiczne swą prostolinijnością, rozbrajające przez naiwność jego monomanii. – Tadeusz Boy-Żeleński
Molier w karykaturalny sposób obrazuje chorobliwą chciwość i żądzę bogactwa. – AleKlasa
Harpagon to 60-letni wdowiec. Jest ojcem Elizy i Kleanta. Molier ukazuje w nim uniwersalne wady ludzkie. Są to chciwość i egoizm. Jest to analiza postaci. Postać skąpca ukazuje prawdę o życiu. Ukazuje też ludzkie wady. Zespół Szkół Ponadpodstawowych w Niemcach wykorzystuje tę lekturę. Jest to motyw skąpstwa w literaturze. Harpagon jest typem odwiecznym i ponadczasowym. Molier potępia skąpców. Ukazuje ich uniwersalne wady. To jest uniwersalność Harpagona. Harpagon jest lichwiarzem. Ma obsesję na punkcie pieniędzy. To jest chciwość w literaturze. Komedia charakterów to gatunek. Porusza konflikt pokoleń. Jest to satyra społeczna.
Kontekst i uniwersalne przesłanie „Skąpca” Moliera: epoka, komizm i ponadczasowe wartości
Ta sekcja analizuje „Skąpca” Moliera w szerszym kontekście historyczno-literackim. Omawia epokę, w której powstał utwór. Przedstawia różnorodne typy komizmu, które czynią go arcydziełem. Ukazuje także ponadczasowe wartości i uniwersalne przesłanie komedii. Podkreśla jej znaczenie dla współczesnego czytelnika. Jest ważna w edukacji polonistycznej.
Komedia Skąpiec Moliera epoka powstała w XVII wieku. Akcja rozgrywa się we współczesnym autorowi Paryżu. Jest to czas panowania Ludwika XIV, monarchy absolutnego. Klasycyzm był dominującym nurtem w sztuce i literaturze. Molier był bystrym obserwatorem rzeczywistości. Za pomocą wesołych obrazów ukazywał błędy epoki. Molier-żył w-XVII wieku. Klasycyzm-charakteryzuje-epokę. Molier jako obserwator rzeczywistości ukazywał błędy epoki. Francja XVII wieku charakteryzowała się monarchią absolutną. W sztuce panował klasycyzm. Utwór odzwierciedla obyczajowość XVII-wiecznego społeczeństwa francuskiego. Molier był reżyserem, aktorem i autorem sztuk. To pozwoliło mu na mistrzowskie kreowanie komedii. Epoki literackie: Oświecenie (nadrzędne) > Klasycyzm (podrzędne).
Komizm w Skąpcu wynika z wielu elementów. Molier stosuje komizm postaci. Przykładem jest przerysowanie Harpagona. Komizm sytuacyjny polega na zabawnych zbiegach okoliczności. Przykładem jest kradzież szkatułki. Inny to Harpagon szukający pieniędzy. Komizm słowny budują dialogi Harpagona. Jego wypowiedzi o pieniądzach są zabawne. Komizm-budzi-śmiech widza. Molier w karykaturalny sposób obrazuje chorobliwą chciwość. Tadeusz Boy-Żeleński napisał, że skąpstwo Harpagona ma dwa oblicza. Jedno jest straszne, odrażające. Drugie jest komiczne swą prostolinijnością. Rozbraja przez naiwność monomanii. Komizm sytuacyjny pojawia się w scenie kradzieży skarbu. Komizm słowny opiera się na wypowiedziach Harpagona. Opiera się także na jego relacjach z innymi postaciami. Komedia Moliera obfituje we wszystkie rodzaje komizmu. Są to komizm słowny, sytuacyjny, postaci. Postać Harpagona jest przerysowana i skarykaturowana. To budzi efekt komiczny. Harpagon jest chciwy, obsesyjny na punkcie pieniędzy. Zaniedbuje szczęście własnych dzieci. Molier wykorzystuje te elementy. Tworzy arcydzieło satyry.
Uniwersalne przesłanie Skąpca jest wiecznie aktualne. Utwór porusza tematy chciwości i egoizmu. Dotyczy także konfliktów rodzinnych. Ukazuje fałsz i hipokryzję. Postać Harpagona to typ odwieczny i ponadczasowy. Ukazuje prawdę o ludzkich wadach. Skąpstwo-jest-wadą, która niszczy ludzkie życie. Molier zwraca uwagę na uniwersalny wymiar utworu. Zwraca uwagę na jego przesłanie. „Skąpiec” ukazuje uniwersalne prawdy o ludzkiej naturze. Wady są aktualne do dziś. Edukacja-wykorzystuje-lektury takie jak „Skąpiec”. Pozwala to na refleksję nad wartościami. Utwór, mimo osadzenia w XVII wieku, przemawia do współczesnego czytelnika. Tematyka utworu to obsesja pieniądza. To także kryzys rodziny. Dotyczy zależności dzieci od rodziców. Ukazuje moralną degenerację przez chciwość.
Komedia charakterów Moliera jest gatunkiem dramatycznym. Komizm w niej wynika z przerysowania. Wynika też z wyolbrzymienia jednej dominującej cechy charakteru. Ta cecha staje się źródłem działań bohatera. Jest też źródłem konfliktów. „Skąpiec” jest doskonałym przykładem tego gatunku. Skupia się on na skąpstwie Harpagona. Molier był reżyserem, aktorem i autorem sztuk. Pozwoliło mu to na mistrzowskie kreowanie tego typu komedii. Klasycyzm-charakteryzuje-epokę. Gatunek: komedia molierowska. Łączy ona komizm charakterów z banalną intrygą miłosną. Harpagon jest uosobieniem skąpstwa. Jego chorobliwa mania napędza całą intrygę. Napędza także humor utworu. Molier zmarł na scenie. Było to podczas wystawiania innej ze swoich komedii. Był to „Chory z urojenia”. Molier XVII wiek to czas jego twórczości. Molier jest jednym z najważniejszych dramaturgów. Gatunki komedii: Komedia > Komedia charakterów, Komedia psychologiczna. Autorzy: Dramaturdzy > Molier. Molier był bystrym obserwatorem rzeczywistości. Ukazywał błędy epoki.
- Motyw pieniędzy.
- Motyw konfliktu pokoleń.
- Motyw miłości i małżeństwa.
- Motyw hipokryzji i pozorów.
- Molier XVII wiek i jego wpływ na literaturę.
Komedia-porusza-motywy uniwersalne. Miłość-przeciwstawia się-skąpstwu. To są kluczowe idee.
Co to jest komedia charakterów i dlaczego „Skąpiec” do niej należy?
Komedia charakterów to gatunek dramatyczny. Komizm w niej wynika z przerysowania. Wynika też z wyolbrzymienia jednej dominującej cechy charakteru bohatera. Ta cecha staje się źródłem jego działań i konfliktów. „Skąpiec” idealnie pasuje do tej definicji. Harpagon jest uosobieniem skąpstwa. Jego chorobliwa mania napędza całą intrygę i humor utworu. Harpagon jest centralną postacią. Jego wada jest głównym tematem.
W jakim celu Molier pisał komedie?
Molier pisał komedie głównie po to, aby bawić publiczność. Przede wszystkim jednak piętnował wady ludzkie. Krytykował też obyczaje społeczne swojej epoki. Jego sztuki, pełne humoru, często miały charakter satyryczny. Były także moralizatorskie. Ukazywały absurdy i błędy społeczeństwa XVII-wiecznej Francji. Molier używał komedii jako narzędzia do refleksji. Chciał zmienić społeczeństwo.
Jakie inne dzieła Moliera są warte uwagi?
Do najważniejszych komedii Moliera, poza „Skąpcem”, należą „Świętoszek”. Piętnuje on hipokryzję religijną. Warto też wymienić „Pocieszne wykwintnisie”. To satyra na snobizm. „Chory z urojenia” wyśmiewa hipochondrię i pseudomedycynę. Wszystkie te utwory są klasycznymi przykładami komedii charakterów. Są też komediami obyczajowymi. Molier stworzył wiele wybitnych dzieł.
- Analizując komizm, pamiętaj o kontekście kulturowym XVII wieku – niektóre żarty i aluzje mogą być dziś mniej oczywiste bez odpowiedniego wyjaśnienia.
- Obejrzyj ekranizację „Skąpca” z 1980 roku. Zobacz, jak komizm i postaci zostały zinterpretowane.
- Porównaj „Skąpca” z innymi komediami Moliera. Przykładem jest „Świętoszek”. Można też wspomnieć „Chorego z urojenia”. Dostrzeżesz powtarzające się motywy.
Molier był bystrym obserwatorem rzeczywistości i za pomocą wesołych obrazów ukazywał błędy epoki. – Konspekt lekcji języka polskiego
Sztuka to jedna z najbardziej znanych i najczęściej grywanych komedii Moliera. – Zespół Szkół Ponadpodstawowych w Niemcach
„Skąpiec” Moliera został wydany w 1668 roku. Molier zmarł na scenie. Było to podczas wystawiania „Chorego z urojenia”. Komedia wykorzystuje różnorodne formy komizmu. Są to komizm postaci, sytuacyjny i słowny. Utwór jest doskonałym przykładem komedii charakterów. Skupia się na jednej dominującej cesze bohatera. „Skąpiec” ukazuje uniwersalne prawdy o ludzkiej naturze. Wady są aktualne do dziś. Ekranizacja z 1980 roku to film lub teatr. Molier twórczość jest bogata. Jest to komedia XVII wiek. Molier jest autorem. Jego dzieła są podstawą edukacji polonistycznej. Analiza literacka jest kluczowa. Przesłanie lektury jest ponadczasowe. Instytucje takie jak ZPE.gov.pl, Bryk.pl, AleKlasa.pl dostarczają materiałów edukacyjnych. Komedia Moliera nie aspiruje do roli utworu mocno osadzonego w realiach historycznych. Nie ma w niej odwołań społeczno-politycznych. Molier zwraca uwagę na uniwersalny wymiar utworu i jego przesłania.
